Aliş yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Bir zamanlar…

Bir zamanlar…
Geçmiş yüzyıldan, geçmiş bin yıldan kalma…
20 yaşındayım.
1984-1985 DTCF/ Ankara..

❤️

sol cenahta hülyalı kız
ortada memleketimin bütün kokuları
ve ben ileride ispermeçet balinası, nam-ı diğer kaşalot, yani
Donkişot

5 Kasım 2014

❤️🧡

Canım Gümüş (İsmail Gümüş), yok artık. Az önce vefat ettiğini öğrendim. Dehşet üzgünüm.

Güle güle üstat!

Kalbim, kaburgalarımın arasında bir küçük gök cismi
vurup durur ölümü ölüp durur.

1990’ların Ankara’sı…

Emek’te, benim ‘Gümüş Tapınak’ da dediğim ve nice nice dönüşümlere uğradığım İsmail Gümüş’ün atölyesi…

Gençliğim burada geçti.

Ve aynı yıllarda Adakale Sokak’taki Ankara Sanat Kurumu… O dönem kurum başkanı Gümüş’le birlikte kurumun bültenini hazırlıyor ve etkinliklerin organizasyonunda çalışıyordum. Resimdeki portre, fotoğraf ve şiir Gümüş’ün. Bize nice nice öyküler fısıldıyor Mutlubaharlarevi’nin en müstesna yerinde.

Bego Dayının Islığı, İsmail Gümüş, Cumhuriyet Kitapları, İstanbul, 2011.

Melih Cevdet Anday’ın dediği gibi, “insana bakış açısının evrensel niteliğini barındıran öyküler” bunlar. Daha önce Boşnak Türküsü, Deli Balkan Yeli adlı öykü kitapları yayınlanmıştı. Ve bir de aslında benim yayımlamak istediğim, ama yapamadığım Minicik adlı bir şiir kitabı var.

5 Kasım 2015

❤️🧡💛💚💙💜

Georges Dıdı Huberman, Samuel Beckett’ın Quad adlı oyununu incelediği ‘Q İçin Quad’ adlı harika yazısında (doxa, sayı 6, Temmuz 2008) Gilles Deleuze’ın sorusunu yeniden sorar: “Bir beden ne yapabilir?”: Yer, içer, sevişir, gökyüzüne, denize bakar, ağrır, şiir yazar, aşık olur, yollar kat eder, uyur, uyanır, güler, ağlar ve ölür.

Ne yazık ki Gümüş öldü. Ipıssız kaldım.

“Hoşçakal koca yemiş, defne hoşçakal!”

5 Kasım 2015

💚💙💜

“Ölm mülkümden eksik olsun nesnen” diye haykırsak da her an’a sızmıştır namussuz ve hayatın harika cıvıltısına eşlik eder. Hayatın merkezinde bulunan bu “tehlike bölgesi” ünlü matador Luis Miguel Dominguin’in “ölüm ve kader” tanımında olağanüstü bir şekilde anlatır kendini:

“Ölüm arenada cirit atan bir metre kare gibidir. Boğa kendisine doğru gelirken boğa güreşçisi bu alan üzerinde bulunmamalıdır, ancak bu metre karenin nerede olduğunu kimse bilmez. Kuşkusuz kader budur.”

5 Kasım 2015

❤️🧡💛

23:51
Huzurundayım.

Aliş’le Miço’nun yanından az önce geldim. Biri bir koltuğumun altında diğeri öteki koltuğumun altında uyuduk.Mırıl mırıl. Hava ciddi ciddi soğudu. Üşumüşum. Birazdan Köri ile Mars’a yemek vereceğim. Gün içerisinde kuru mama ve ödül bisküvisi vermiştim. Hayde!

Günlerden Yavru Kuşum/Salı/5 Kasım 2024 yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

26 Ağustos 2021

Samanyolu Gökadası hakkında bir ada yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Öylesine, başıboş ve Hülya’lı yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Köri ve Odin ❤️ yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Aksaray Malaklısı, Türkiye’de Aksaray ve çevresinde görülen iri bir köpek cinsi. Bacak ve ayakları kalın, kafası büyük, dudağı sarkıktır. Aksaray yöresinde dudağa “malak” dendiğinden bu adı almıştır. Erkekleri ortalama olarak kalçadan buruna 130 cm. uzunluğa, 90 cm. omuz yüksekliğine ve 90 kg. ağırlığa ulaşabilir. 

https://tr.m.wikipedia.org/wiki/Aksaray_Malakl%C4%B1s%C4%B1

Aksaray Malaklısı. Oyuncu, zeki, candan, hülyalı bir kız.

Rastlaşmalar, kapıp çalmak demek benim için. Seni kapıp çaldım Köri.

Not: Arka plandaki de çocuklarımızdan oğlumuz Odin.

Rastlaşmalar, kapıp çalmak demek benim için / Seni kapıp çaldım Köri yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

seken bir kurşunum babamın sıktığı

ne yapayım buradayım.

Kuşlar var, iyi ki, inanalım diye başka diyarlara, nehirler akar hiç bıkmadan, rastlaşır ve severiz birbirimizi, zamanın aktığı istikamette milyonuncu kez karşılayıp hayatı, uğurlarız milyonuncu kez.  

Kuş gibi kanat çırpıyor, kuş gibi şakıyor, kuş gibi yerinde duramıyor, yani kuş gibi davranıyorsa hayattır o. Ve kuş gibi doğup kuş gibi yaşayan kadınlar büyütür insanı orta yerinden.

Diyaloglar, hakiki diyaloglardan söz ediyorum tabii, şaşırtıcı ve ölümcül sıçramalara gebedir. Marx’dan hareketle söylüyorum bunu, aferin ona. 
“Ölümcül sıçramalar; aynı, ortak anlam, değer ve kurallar dizinini paylaşmayanlar arasındaki karşılaşmalardan, çarpışmalardan, yani aralarındaki mübadeleden doğar ” diyordu; geleceğe, şiire, aşka alamet bir açıklığı koymuştur önüme, hürmetler. Tabii, bütün hisseden ve hissetmeyen varlıklara, onların yapım ve tamir işinde çalışan kuarklara, atomlara, moleküllere de sevgiler, mis kokulu çiçekler, şiirler.

Odin, Mars ve Zeliş, Köri, Lily, Ozi, aha işte çocuklarımız. Ozi, on beş yaşında dişi bir kedi. Tabii kedi dediğime bakmayın, bencileyin birisi. Diğerleri de köpek etiketini kaldırarak söylersem başka birer ben…

İki kumrumuz var bir de, dostlarımız.

Çilliplopom Diyarı dedik biz buraya. Can veren ad verir, kadim bir yasadır. O diyarda Mutlubaharlarevi’nde yaşıyoruz canım refikam Hülya Özel’le birlikte:

Yedi Nisan İki Bin Bir’de
aşkın köründe uyanıp
rüzgarlar kralı Aeolus’un refakatinde
iki meleğin uçurduğu bir otobüsle
uzay-zamanda bütün gece yol aldıktan sonra
İzmir’e gelişini hatırlıyorsun.
 
Körfezde yabancı bir dilde yazılmış gibi uçuyordu kuşlar.

Çilliplopom Diyarı nedir diye soracak olursanız, hemen söyleyeyim, buyrun:

Bir keresinde
köprünün birinin
çilliplopom,  çilliplopom diye seslendiğini hatırlıyorsun sana 
çilliplopom, büyük deden Tahsin Ağa’nın gravotu dediği gravite ile 
bir yörüngeden başka bir yörüngeye bükülmek demekti
meşk halinden Mecnun’a doğru faz değiştiriyordun mesela
yaprağın dalından ayrılış vaktiydi bir çalımla
başkalarına karşılayamayacağı toplar atmadın hiç
oyun sürsün istiyordun çünkü
değilse yapayalnızdın, bir anlamı yoktu mavinin
değilse nefes alıp verir gibi ping-pong oynayamazdı Çinliler
belki de en çok buydu çilliplopom
bütün sorulara verilebilecek yegane cevap
biz kimiz, çilliplopom
hayatın anlamı ne, çilliplopom
niye hiçbir şey yok da bir şey var, çilliplopom.

Bu yüzden “olumlama ve değilleme” yapmadan konuşacağım, konuşacağım, konuşacağım. Tam buraya bir parantez açabilir miyim? [“Olumlama” ve “Değilleme” yapmadan konuşmak Roland Barthes’ın Romanın Hazırlanışı I’in  (Collège de France Ders Notları, 1978 -1979) 9 Aralık 1978 tarihli oturumunda söz ettiği Zen-anekdotunda geçer: “Şu-Şan (X. yy.) bir grup tilmizi karşısında elindeki çubuğu sallayarak şöyle der: Buna çu-pi demeyin, çünkü derseniz bir olumlama yapmış olursunuz; bunun bir çu-pi olduğunu yadsımayın, çünkü yadsırsanız, bir değilleme yapmış olursunuz. Olumlama ve değilleme yapmadan konuşun, konuşun!”]  Bu yüzden, mesela “aşk,  şudur” dersem aldırmayın, “bu, aşk değil dersem” boş verin. Aha işte aldı bir eşik cini olduğundan hiç kuşku duymadığım Rilke:
 
I’m so afraid of peoples’s words.
They say everything so clearly:
And this is called dog, and that is called house,
And here is the beginning and the end is there.
 
Ah canım benim ya, fırlatma rampam, kaçış çizgim nereden buldun bunları, kim fısıldadı bunları sana, aldım kalp hizama koydum, akıl hizama, kaçış çizgisi hizama, sen çok yaşa emi:
 
İnsanların sözleri beni de çok korkutuyor adamım
Her şey o kadar açık ve net ki onlar için:
Örneğin bu köpek, şu ev diyorlar,
İşte burası başlangıç, şurası da son.

Ölügeçmişim yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.