Kumun zamanı susunca… o, yüzü olmayan kadınların
yanında, kapkara kapkara. Çünkü suyun sırtındaki
lekeyim orada. En ‘’uygar,’’ en hızlı pusu düşünce
zamanın değirmenine… çok iyi hatırlıyorum! Ne toprağın
alçak kamburu, ne zemheri, ne de uyku zamanı. Boşluğun
karnında, bir sınır uyuklar benim için. Siyah- beyaz
fotoğrafların anısında biten zamanla, sürgün gözlerim
                                               arasında, Kum!.. iyice anladım.

Denizsuyukâsesi – YAZ 2019 SAYI 48 – Kumun Zamanı – Mustafa Eroğlu yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.