5 Aralık 2011

Ve simya, kimyasal süreçler içre kimyevi talep ve beklentiler, olasılık, çoğulluğun yaşamı. İçkin yollarda içkinlik taşıyan kamyonlar. Dışbükey umut. Kendini gece olarak düşleyen gündüz. Hangisi? Tavus kuşunun o şaşalı kuyruğuna ne demeli. Sonra mis gibi kanatlarından vazgeçtiler. Dodo’lar… Karşıyaka Çarşı. Sütlü mamuller. İşporta tezgâhında demokrasi. Demeçler, atışma ve küfretmeler. Üst dil ahlak. Oyuncak şiirlerim, kurşundan. Charlie Parker’ın solosu. Şiir şiire vuruşmalar. Varoluşun iç tarafları. Aşk üzerine aşk. Meşke indim. Beni buralara getirdi. Buralar bana geldi. Geliştik bir kesecikte. Birlikte türkü söyledik aynı göğün altında. Bir yol değil, ama ağ. Ağı sevmeli. Yiyicilik. Olur olmadık yerde keyfi uyaklar. Yürüyesi geldi ayak edindi kendine. Göresi geldi, göz. İşitesi geldi, kulak. Tutup dünyayı kavrayası geldi, el. Çıkarır da düşürür de. Serbest düşüşe yazgılı şairler soyundan gelenler yüzü suyu hürme-tine yoldan çıkmalı. Kaosun çekiciliği. No future! No future!

(Gelecek yok! Gelecek yok!) Geçirdiğim kızamık. Erotik sabahlar boyunca. Satıcı kadın birkaç kilo daha alırsa iyi olacağını söylüyor. Kıbrıs Şehitleri Caddesi’nde, bir pasajın içinde dünyalar. Komünist çocuklar caddenin başında “Oylar Komünist Parti’ye” diye duyuru yapıp el ilanı dağıtıyorlar. Bir kız, gözleriyle aşk ilanı veriyor. Bugün sıcaklık 21 derece. Dünya, iyi günler diler.

(Makro/p/Gelişigüzel Oyun/Şiir Tesirli Termodinamik Anlatı)

foto: hülya özel aydoğdu

No future! No future! yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Mutfak. Ana üs.
Hava bayağı soğudu. Üşuyor muyum, biraz. Üşümek… Üşüyorsun yahu! Müthiş bir şey.

Sigara ve toz tarçınlı türk kahvesi. Ayin gibi bir şey bu. Tabii senle bambaşkaydı. Ah.

Bir dolu işim var. Olsun. Köri nerdeyse hep dışarıda. Aslında işime geliyor, en azından Mars’a karşı mahcup olmuyorum. Çünkü Köri’yi içer alıp kapıyı Mars’ın yüzüne kapamak berbat bir şey. Yazın, o sıcaklarda ikisini de içeriye alıyordum. Salonu paletle ayırdım. Temas olmayınca kıskançlık kavgaları da olmuyor. Zor işler. Ne yapayım.

💙

Makrop…
Oluşu güzel oyun
Şiir tesirli termodinamik anlatı.

Sen üçüzlere hamileyken yazdığım anlatı. Aklıma düştü sabah sabah. Üçüzler:) Sonra düştüler. O gün, o an. Alsancak’ta. Yığılıp kalmıştık. Acı da acıymış yahu.

Sigaranın kokusu, şimşekler. Duvarda bir leke. Lekede bir dünya. Dünyada beyazlar, siyahlar, acılar. Etrafını çevirip bir karenin içine alınca iyice belirginleşiveriyor leke. 2009, İzmir. Sepetin içinde çillenmiş patatesler, balkon. “Her gecenin sabahı vardır” diyen heriflerin katlanılamaz salaklıkları. Söylenecek çok şey var. Gök gürlemeleri korkutuyor insanı. Abarttı işi. Özenle hazırlanmış bir çukulata reklamı. Çerçeveleyince bir şey oluyor leke, yoksa farkında bile değilsin. Suyun sesi geliyor yukarıdan, gün boyu üzerine yapışıp sinmiş dedikoduları, verip veriştirmeleri, aç bakışları temizliyor. Ayin. Bir aklanıp temizlenme rindi. Çok titizdir, dünya böyle bir yer, aldırma ya da aldır. Sıraca hastalığı gibi. Kafada alacalı düşünceler, oluş trafiği. Paralel ya da paralel olmayan evrimler. Oluşmaktan korkmasak! Hallerden hallere. Sıvılaşmalar, katılaşmalar, buharlaşmalar. Akıp gitmekten korkuyoruz. Bir gök gürlemesi daha. Suyun sesi kesildi. Verdiğini alıp aldığını veren varın oluşu, oluşun varı, varlığı.

10:04

Hülya ile Ulu ❤️

15 Kasım 2012, on iki yıl önce youtube’a yüklemişim. Ah be Hülya.

Sen bana bir adım at hele
ben sana şerbet olurum diyor
ağzının kenarındaki gülümseme.

3 Kasım 2024/Günlerden Hülya/Pazar yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Ağzı hafifçe aralık uyuyor, bir ayağını yorganın dışına atmış. Mırıldanıyor yine. Fotoğraflarda su gülü olarak çıkıyor. Masumiyetin bahçesi. Ay’a onun gibi itinayla bakan başka birisi yoktur sanırım. Ay’ın kucağına doğdum ben de. “Bir tek seni seveyim diye nice kadın sevdim”. Ildır’da, Cennet Tepesi. Gün arası sevişmeler. Reisdere’ye çıkan patikadaki papatya tarlası. Papatyanın sarısı iyi gelir acılara. Edif Piaf’ın refakatinde ve ay’ın gözleri önünde çırılçıplak yüzüşümüz. Şiirlemesine. Başka? Çocuklamasına. Daha? Kuşlamasına.

(Makro/p/Gelişigüzel Oyun/Şiir Tesirli Termodinamik Anlatı)

Fotoğraf: Uluer Aydoğdu

Kâinatın ağrıyan yeri insan. Ağrı, çürü ya da oluş, hallerden hallere; bütün yukarıların, bütün aşağıların ters dönmüş imajı olduğu hayatta. Babil Kulesi Bloom’un kulesinin prototipi olabilir mi? Azot tane-ciği oksijen soluduğunda ağlamaya …başlar, oksije-nin tadı ciğerlerinden başlayarak bütün vücudu yakar. Elimi kapıp ısıran köpeğin henüz yavruları olmuştu. Esrar, iç içeliğin onayı varoluş sahanlı-ğında. Karnımda guruldamalar. Bana ne diyemez-sin. İnsan organlarına bağlı bir varlıktır. Ağız mideye açılıyor. Kocaman iki dilim ekmeği yumurtaya bulayıp kızgın yağda kızarttıktan sonra hiç ediyo-rum. Teşekkürler ekmek. Teşekkürler yumurta. Yolculuğunuz bende devam edecek. Ben de dün-yanın içinde devam ediyorum. Nem dayanılır gibi değil. Ama belki her şey bir hayal. Karşıyaka vapur iskelesinde, büfenin önünde. Alaybey vapuru. Bir ki üç, bir ki üç dört beş altı yedi sekiz dokuz. Yukarı çıkıyoruz. Elbette öleceğim! Teslimiyet. Öylesine, başıboş ve hülyalı. Homur homur bir adam. Gidip öldürsem.

(Makro/p/Gelişigüzel Oyun/Şiir Tesirli Termodinamik Anlatı)

Fotoğraf: Hülya Özel Aydoğdu

Huzursuzum hep, varoluş huzursuzluğu diyelim. Atar durur şuramda kalbim herkesinki gibi. Bir süreç benimkisi de. İnsanlara ve böceklere bakar bakar düşünürüm: İnsanlar yiyip içip çiftleşir ve ölür. Böcekler yiyip içip çiftleşir ve ölür. İnsanlar böcektir öyleyse. Kendimde otururum, bilinç dışımda, evlerde. Öylesine, başıboş ve hülyalı kırlangıçları izlerim bazen ve şöyle derim: İşte, belki de kimi zaman siz de beni izliyorsunuzdur. Geceleri ay çitlerim balkonda. Oh, ne ala, ne ala, ay, gülümser ve sorar: -Sahi, ayın kucağına doğmuştun değil mi? Bir şey demem, sabaha doğru alacakaranlıkta öten ilk kuşu merak ederim. Aklıma daha birkaç gün önce kırlarda karşılaştığımız kertenkele gelir. Sonra o göz göze geldiğim baykuş. Yakarım arka arkaya sigaraları tam o sıra, börtü böceğe kaldırıp şarap kadehimi dalarım hayallere. 64 model bir adamım, şey/Seken bir kurşunum babamın sıktığı/Ne yapayım buradayım. Ama; “bu ülkenin/şairleri neden sessizdiler?” Breh, breh, breh…

(Makro/p/Gelişigüzel Oyun/Şiir Tesirli Termodinamik Anlatı)

Fotoğraf: Hülya Özel Aydoğdu

Yüzmeye hevesli şeyler olmasaydı ne işe yarardı suyun kaldırma kuvveti! (Makro/p/Gelişigüzel Oyun/Şiir Tesirli Termodinamik Anlatı)

Gara bakan otel odasında, Roma’da, Cesare Pavesa’nın Po Ovası kadar yeşil, şiirlik kalbi. (Makro/p/)

Ve simya, kimyasal süreçler içre kimyevi talep ve beklentiler, olasılık, çoğulluğun yaşamı. İçkin yollarda içkinlik taşıyan kamyonlar. Dışbükey umut. Kendini gece olarak düşleyen gündüz. Hangisi? Tavus kuşunun o şaşalı kuyruğuna ne demeli. Sonra mis gibi kanatlarından vazgeçtiler. Dodo’lar… Karşıyaka Çarşı. Sütlü mamuller. İşporta tezgâhında demokrasi. Demeçler, atışma ve küfretmeler. Üst dil ahlak. Oyuncak şiirlerim, kurşundan. Charlie Parker’ın solosu. Şiir şiire vuruşmalar. Varoluşun iç tarafları. Aşk üzerine aşk. Meşke indim. Beni buralara getirdi. Buralar bana geldi. Geliştik bir kesecikte. Birlikte türkü söyledik aynı göğün altında. Bir yol değil, ama ağ. Ağı sevmeli. Yiyicilik. Olur olmadık yerde keyfi uyaklar. Yürüyesi geldi ayak edindi kendine. Göresi geldi, göz. İşitesi geldi, kulak. Tutup dünyayı kavrayası geldi, el. Çıkarır da düşürür de. Serbest düşüşe yazgılı şairler soyundan gelenler yüzü suyu hürme-tine yoldan çıkmalı. Kaosun çekiciliği. No future! No future! (Gelecek yok! Gelecek yok!) Geçirdiğim kızamık. Erotik sabahlar boyunca. Satıcı kadın birkaç kilo daha alırsa iyi olacağını söylüyor. Kıbrıs Şehitleri Caddesi’nde, bir pasajın içinde dünyalar. Komünist çocuklar caddenin başında “Oylar Komünist Parti’ye” diye duyuru yapıp el ilanı dağıtıyorlar. Bir kız, gözleriyle aşk ilanı veriyor. Bugün sıcaklık 21 derece. Dünya, iyi günler diler.

(Makro/p/Gelişigüzel Oyun/Şiir Tesirli Termodinamik Anlatı)

foto: Hülya Özel Aydoğdu

5 Aralık 2011

Makro(p)/Gelişigüzel Oyun/Şiir tesirli termodinamik anlatı yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Uzay-zamanın ortasında dünya denilen tümsekte yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Hadi, yeniden. Sispyhos. Çiçekler açıyor. Şiir tesirli anlatı! Dünyanın bir yapısı yok, oluşu var yalnızca. Benim her an’ım bir at. Sahi ne sayıklıyor? Sıçrayarak, yorgun. Oluşlar. Dışarısı yok, çünkü dışarısı yok. Hep dâhiliz. Ben ona, o çiçeklere, çiçekler dağlara, dağlar böceklere… Sonu yok. Başlangıçsız yani. İlkokul öğretmenim Ahmet Okur, yazar olmamı istiyordu. Uzay, şimdi burada bir ben. Hepimiz. Ne yapalım? Buradayız. Anamur muzları. Yüce Atayus! Selim Işık ve Turgut Özben peygamberleridir. Dünyaya gelmek ne demek? İnsan dünyanın içinden gelen bir şey. Otlar gelir, balinalar gelir, arzular gelir. Hobaaa! Ben gelirim, o gelir. Gittiğimiz yer? Kompozisyon sınavında “her insanın içinde bir erkek, bir kadın, bir çocuk yaşar” diye yazınca… Bir nehir var, kendinde, kendi kendine, kendini akıyor, kendinden başka bir şey değil, ama her an kendi de değil, benden geçiyor, senden, ondan, taştan, topraktan, havadan. Hayatı geçiriyorum. Kedilerin bir yere sıçramadan önce kıçlarını oynatışları. Dişi G’nin kurdelamı takıp beni dünyaya salışı. Nietzsche’nin atı, kibritçi kızın çabası. Çürüyoruz. Yaylı at arabaları at arabalarına göre bir ilerleme midir? Bir süreliğine bir imparatorluk şeklinde katılaşan nehrin dünyasında kim bilir daha neler var! Ovada biriken tepecikler, rüzgâr gelip hepsini ortadan kaldıracak sonra.

Kâinatın ağrıyan yeri insan. Ağrı, çürü ya da oluş, hallerden hallere; yukarıların, aşağıların ters dönmüş imajı olduğu hayatta. Babil Kulesi, Bloom’un kulesinin prototipi olabilir mi? Azot taneciği oksijen soluduğunda ağlamaya başlar, oksijenin tadı ciğerlerinden başlayarak bütün vücudu yakar. Elimi kapıp ısıran köpeğin henüz yavruları olmuştu. Esrar, iç içeliğin onayı varoluş sahanlığında. Karnımda guruldamalar. Bana ne diyemezsin. İnsan organlarına bağlı bir varlıktır. Ağız mideye açılıyor. Kocaman iki dilim ekmeği yumurtaya bulayıp kızgın yağda kızarttıktan sonra hiç ediyorum. Teşekkürler ekmek. Teşekkürler yumurta. Yolculuğunuz bende devam edecek. Ben de dünyanın içinde devam ediyorum. Nem dayanılır gibi değil. Ama belki her şey bir hayal. Karşıyaka vapur iskelesinde, büfenin önünde. Alaybey vapuru. Bir ki üç, bir ki üç dört beş altı yedi sekiz dokuz. Yukarı çıkıyoruz. Elbette öleceğim! Teslimiyet. Öylesine, başıboş ve hülyalı. Homur homur bir adam. Gidip öldürsem.

Makro(P) yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.