Zühal Tekkanat ve Seyyit Nezir’in birbirini karşılıklı ayartmasıyla dernek tüzüğündeki dergi yayımlama maddesinin Üvercinka adıyla yaşama geçişinin 70. ayında ve sayısındayız. Tekkanat; Cemal Süreya’nın yapıtlarından kendi payına düşen telifin önemli bir bölümünü derneğin ve derginin mali açıklarını kapatmaya ayırdı. Geçtiğimiz Ekim ayında beklenmedik ölümü, derneğe ve dergiye ağır sorunlarla yansıdıysa da, dernek Kasım’daki genel kuruldan güçlenerek çıktı. 9 Ocak’ta ise üyeler ve okurlar Üvercinka’nın 5. cildiyle buluştu. Mart’ta Kovid – 19 küresel salgınıyla birlikte kitapçılar da kapanmaya yüz tutunca, dergi artık asla yürümez diyenlerse bir daha yanıldı: Dergiye beş yıldır sürekli emek veren yazarlardan 40 kadarı, maliyetini karşılamanın yanı sıra dergiyi çevrelerindeki okurlarla buluşturmayı üstlendi. Üvercinka İmecesi, 5 aydır dergiyi daha güçlü ve yaygın hale getirdi; derneğin giderleri karşılandı, sanatolayi.com’un temeli atıldı. 

Aşağıdaki şiirimle (Yeryüzü Yeniği, 2013, s. 49) Üvercinka (Ağustos 2020, Sayı 70)’dayım.

Türkiye Tarihi

-Anımsatma, unutanlar için

Yunus’ta yunduk biz 

Fikret’le istiklale çalıştık 

yüzdük Hacı Bektaşi Veli deryasında 

Jön Türkleriz 

önümüz arkamız aşk 

üstümüz başımız kuş. 

Yola dökülmüş gönlü akıtmalı beş yüz atlı 

dayanın geliyoruz diyorlar 

dayanıyoruz leylaklar, türküler, kadınlar 

Jön Türkleriz 

siz barbar dersiniz, biz

hakan.

Şah damarımızda Mustafa Kemal

güneş gidip şaman 

Dedem Korkut gelip yanmaya hevesli zabit duran 

oluşunu sevdiğim 

ölünür icabında bu kara sevdadan 

hiç bu kadar güzel ölünmemiş olunur

neye sayarsanız artık 

nara, rüzgâra, başağa 

at süreriz gönülden gönle biz 

Jön Türkleriz 

Âşık Veysel’i,  Nazım’ı iyi biliriz 

kim baharmış, kim kış.

Ekmek idi Çanakkale’de geçilemeyen 

su idi

Dumlupınar’a ve oradan İzmir’e akan 

kalbimizdi irice 

bir bildiği vardı hayatın 

dünya dönende 

kuşlar uçanda. 

İnsan girip Anafartalar’a Kemal çıkarız 

severiz dirimi, onun türkülerini biz 

güneş işe girişmiş, bak 

ışk taşıyor kağnılar 

yağmur, ustabaşı sanki 

toprağı, suyu yönetiyor aşk 

ilelebet çete reisi. 

Barış mı, Kurtuluş Savaşı ile 

Lozan’ın aydınlık sokaklarını biliriz 

Polatlı Ovası’nı ve taşını Ankara’nın 

bir sapana koymuşlar 

suyun muradını dökmüşler üzerimize

şu kertenkeleye sorun isterseniz 

bazen köpürür su, menevişlenir 

o menevişlerden geliyoruz biz, o deyişlerden 

şeker söylesek çocuklara kuş söylesek 

vakit daha şiirken 

ardıçlara varıp yağmur söylesek

Jön Türkleriz.

Yurt kuran ölmeyi emretmişse 

ve bir güzel ölmüşsek ve 

ölüyorsak hâlâ 

inceldikçe inceliyorsa o edalı memleket kuşları boyunlarımız 

hakka tapmışlığımızdandır 

aşksız, şiirsiz olmaz 

vatansız asla 

kim koymuş bizi buraya 

Pir Sultan Abdal 

biliriz biz 

güneşe doğru büyür insan

iyi biliriz. 

19 Mayıs’ta gönlümüze çıkmıştır Mustafa Kemal 

sayımız da var suyumuz da kıyamet kadar 

Jön Türkleriz 

içimiz dışımız vatan 

üstümüz başımız isyan. 

Ya oyalı mendiller ya ölüm!

İmecenin gücü / Seyyit Nezir yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Kû soyundan Hülya Özel’e

şiiri çok ağrıyan benden

çilliplopom, çilliplopom.

Ben moruğun teki, eyvallah
koruk olmanın ne olduğunu bilirim

peki, sen bilir misin moruk ne demek[1]

üzerinden ölümsüzlük hırkanı çıkardın mı

eni sonu olacak bu
bir kara deliğe doğru sürükleniyorsundur

doğarken nasıl bir kara delikten geçip geldiysen buraya, öyle.

Doğmak ölümcül bir şeyse

ölmek de bir o kadar doğumcul bir şeydir

ufuk çizgisini geçip geçip yersizyurtsuzlaşırız Hülya
hiçi getirdim sana

şartsız, biçimsiz ve zamansız o içi.

Meşk halinden aşk haline

aşk halinden kuş haline geçtim de geldim sana

Kandisky’den içinde sevişebileceğimiz düş yuvaları getirdim

huyum sürsün

akşamları iki kadeh rakı

şuuraltımdan çıkıp, kendimden çıkıp

hilesiz, çırılçıplak cümle mahlukata yürüdüğüm

da da, müdafaa edilesi sathı getirdim

yarın diye bir şey olmasa nasıl uçardı kuşlar

yağmur yağar mıydı hiç.

Mustafa Kemal sürüyor topu, bak
bir çalım, bir çalım daha

şiirlemesine kaleye gidiyor
aha işte çaktı çakacak
aha işte verkaça girişmiş dağlar ile kuşlar ile

devrim koşuları yapıyor ileriye, ileriye

laik olduğumuzu düşünüyor

dünya değişmiyorsa bil ki kendini devirmeye hazır olmayışımızdandır
aha işte derinlemesine paslar atıyor önümüze hayat
al da at diyor

at da al
yoksa ayıp olacak toprağa, taşa, sarıasma kuşuna
lamı cimi yok birlikte havalanacağız, hep birlikte

hakkını vereceğiz kuş olmanın

hakkını çiçek olmanın

hakkını geleceğin
o lela, o lela 
göz hizasındayım yıldızların

bana ne demokrasiden

bana ne fetvalardan

bana ne sayıklamalardan.

Bir solucan deliği bulunur elbet

inanırım böyle şeylere

hep geçitlere rastlamaz mıyız zaten

dehlizlere, kaçış çizgilerine

bir de bakmışın pırrrr

emekçiler her zaman haklıdır

hayat haklıdır, dereler haklıdır.

Devirip devirip kendimi hallerden hallere seken biriyim ben

yapıp ettiklerimin döküldüğü bir umman var beni yapıp eden

oluş yanımı getirdim sana, hınca hınç direniş yanımı

içeriyi dışarılayıp dışarıyı içerleyerek

var’ı, oy, oy

tersinden bakarsan yok’u getirdim

içinin, ta içinin dışavurumudur dünya.

Kuşun teki ötse dertli dertli

en yakın şiirde kalbimi tamamlayıp
peşinden giderim ben

kavgada en önde yer almak isterim hep

yürür pazularıma çağların öfkesi hışımla

içimde ısıl bir hayvan binlerce yıldır
fena yumruk atar

fena hayal eder

çok fena sorgularım tanrıyı.

Hey beni gidi beni
düşmüşse insan, düşmüşse kerkenez, ters dönmüşsek
kaldırır yıldızlar kere öpüp

önce başımın üstüne
sonra şiire koyarım
nimettir çünkü. 

Ne kadar ihtimalsizsek o kadar iyi, o kadar kuş, o kadar çocuk

ileriye fırlayacak durumda olmayan gerilir mi hiç

yaylanmadan oklanamaz

oklanmadan yaylanamazsın Hülya

hey gelincik, hey sümbülteber, cancağızım

hayatın ilk sırası devrimcilere

kendi kendine, kendini kündeye getirenlere aittir

o özü getirdim sana.

Muhtaç olduğun kudret, muhtaç olduğun şiir, muhtaç olduğun aşk

sokaklardaki asil direnişinde mevcuttur!

Üvercinka, Temmuz 2017, Sayı 33.

[1] Orson Welles – I know what it is to be young.

Moruk yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.