Uluer’in,  Pen-Ek Rataranuang[1]’a, Beyninden Vurulmuş, tepetaklak yazdığı mektuptur

Mutlubaharlarevi, Şubat 2015, İzmir

-Karaokeyi severim, ağaçları ve perileri.

Sevgili Pen,

sana rastladım

rastlamak kapıp çalmak demektir buralarda

seni kaptım, seni çaldım

hayatın bir bildiği olmalı

beynimden vurup

basbayağı büktün beni, evirildim

alacalandı mı üzüm durmaz yürür şaraba

sonrası şiir kerim

savrulup sürüklenen bir rüyaya koyuldum, bir nehre.

Evrendeki Son Yaşam, kalecik karamdır, öküzgözüm.

Kızılırmağı bilir misin

varmayı bilmez abdalın biridir

onun kalbinden ne geçiyorsa Pen

yoldan çıkmalar, burgaçlar, tarifesiz seferler

Hayalet Dalgaları’nın kalbinden de onlar geçiyor

kertenkelelerin kanununda ne varsa

durmayarak durmak, bunun üslubu, bunun renkleri

Kenji’nin kanununda da var

işin şarap damıtmak senin

kalpleri sulamak

aşağıları yukarılayıp yukarıları aşağılamak

bu bir raks, bu bir gökyüzü kayığı

belki de bir tilt makinesidir

gördüm

gökyüzü eşrafından Kıristofer

bir büyük ormanda yaşayan karatavuğun teki de diyebiliriz pekala

uyuklayan taşı toprağı alıp bir güzel çiğnemiş kalbiyle

şıra yapmış

hayatın yanağına gamze yapmış

alaycı tebessüm anıtı kasvetin ortasına

bıraktığı lezzeti

Evrenin Sonundaki Restoran’[2]da

Büyük Çöküş’[3]ü seyrettiğimdeki lezzetle kıyaslayabilirim belki.

Tul, demokrasinin bittiği yerde esaslı bir yumruk, of

ete sevdalı canım bir bıçak, of

şiir hızında bir kurşun

kimi zaman böyle anlaşırız birbirimizle

öyle değil mi sevgili Pen!

Bozunup gidiyoruz

savrulup gidiyoruz

sürüklenip

yaprağın bir bildiği olmalı

gidip yaprağa, ağaca, rüzgara sormalı

bir şey ne kadar ihtimalsizse

o kadar üryandır, o kadar abası yanık

ve yapamayacağı şey yoktur tıpkı hayat gibi

ummanda, o bir damla suda yüzüyorlar işte

senin şu tatlı Noi, sonra onun kardeşi Nid

burada kalmak tehlikeli ve yasaktır diye bir oluş emre sarılı

alacalı ve sıracalı bir memleketimiz var kaburgalarımızın altında Pen

at, at olmanın

fil, fil olmanın

insan, insan olmanın mağlubu

çünkü nehirdir varoluş

dağları söküp söküp harman yerine taşır

çünkü yeniden, yeniden karılıyoruz

çünkü bu gitmelerimiz yarın gelmek olacak

tutku der kimileri buna, oyun der, yaşama uğraşı

ipini kopartmış bir uçurtma[4] ise şöyle diyecektir bize

ölümün tersi doğum değil

ihtirastır, adamım, safkan bir at.

Ben seninle ilerilere gittim, uçlara, hayatın bildiğine

rüzgarda dal budak salmaları, kökleşip yerleşmeleri göremezsin

ben rüzgara

kırlangıçlar çığırdı

ben o göğe gittim

büyük bir ırmakta yıkandım hep ilk defa

dünya tek parça bir bütünken konuşmaya ihtiyacı yoktur sevgili Pen

ne zaman bir yerimiz ağrır

orası konuşmaya başlamıştır

ben o dile

kainatın ağrıyan yeri insana gittim

zarlar yuvarlanıyor henüz, zarlar gelmedi

dişleyip dişlenmeye

kimi zaman birisiyle iletişim kurabilmenin tek yolu onu öldürmektir, diyor Kapote, bak

bukalemunlar için müziğe[5] gittim

şiir yazabileceğime yumruk atabilmek isterdim, diyen gökçenur[6] bir şaire

yapıp ettiğimiz dünya karışmış havaya, suya yapıp ediyor bizi

o diyalektiğe gittim ben

senalar olsun çam ağacının hışırtısına, elmanın çekirdeğine.

Pen,

zihin, bilinç ve göz arasında kapalı gişe birer film olan hayatlarımız

dünya hakkında birer dünya olan çığlıklardır tıpkı filmlerin gibi

ölümden daha doğumcul

doğumdan daha ölümcül bir film var mıdır, yok

herkes toplasın bakalım iç açılarını

bir sığırcık ediyor mu acaba

biz, icabında kuş

icabında kuark yıldızın birinde

biz, bir var, bir yok

biz, aşk, kavga ve elveda!

Mahsus şiir eder gözlerinden öperim, sevgili Pen.

CazKedisi, Nisan-Mayıs-Haziran 2015, İzmir.

[1] Taylandlı yönetmen. Beyninden Vurulmuş, Evrendeki Son Yaşam, Hayalet Dalgaları, Orman Perisi filmlerinden bazıları. Christopher (Doyle),  Evrendeki Son Yaşam filminin görüntü yönetmeni. Kenji, Noi ve Nid, Evrendeki Son Yaşam filminin kişileri.

[2] Douglas Adams’ın Otostopçunun Galaksi Rehberi serisinin ikinci kitabı, 1980.

[3] Big Bang’in (Büyük Patlama) tersi, Big Crunch ( Büyük Çöküş).

[4] Tennyse Williams.

[5] Bukalemunlar İçin Müzik, Truman Capote, Remzi Kitabevi, 1990.

[6] Gökçenur Ç.

Uluer’in, Pen-Ek Rataranuang’a, Beyninden Vurulmuş, tepetaklak yazdığı mektuptur yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.