Katılaşmış olandan kurtulmak için. T.S.Eliot, lavmancıbaşı, Rimbaud, Artaud ve daha birçokları.Holderlin’ı unutmamak gerek. Nerval var sonra…

Bütün mesele olmak ya da olmamak değil, oluşmak ya da oluşamamak.

Doğum kanalında -uteris- yaşadığım darlığı, sürtünme ve zorlanmaları, sıkışmışlığı unutamam. Orpeheus.Ölüm kanalı da böyle bir şey sanırım.

Bir boncukla başlayan alışveriş uçsuz bucaksız uzay-zaman parçalarını vermeye kadar gidiyordu kızılderililer arasında. Potlatch.

Kendi kendine, kendini bilinceye kadar, var, ama yok; yok, ama varsın.

Şiir altındayız Abidin, aşk altında/ bizim bütün hayatımızı boydan boya geçmektedir kuş oluşumuz…

Belki de kendi kendimize, kendimizi kündeye getirmek gerekiyor önce, bunu söylüyorum (29 Mart 2014)

Tabii “süreksiz akıl” her yerde: Politikada, sanatta, şiirde (29 Mart 2014)…

Teneketrampetvariblueslartıkırtıkıryuvarlanırkençatılardan (29 Mart 2014)…

O gül bu güldür zamanı yayıyorum
otların bitişini, zerdalilerin oluşunu
merhaba diyor bir kertenkele
alıp o merhabayı yayıyorum aranıza
bir yağmur düşüyor ipince
büyüdükçe büyüyor insan
yay yay bitmiyor
kalbimi yayıyorum sürekli
toprağı, rüzgarın sesini, aşkları
yeryüzünün çocuğuyum ben
o gül bu güldür onu yayıyorum.

Zamana bırakmışım kendimi
o her şeyi yadsıyan dile
ne gelirse kabulümdür
eyvallah. (29 Mart 2012)

1) Devrim söylenmez, yapılır abiler
2) eylemdir zerdali
deyip geçmeyin
gidip ağzı öpülür yarin. (29 Mart 2012)

Hepsi, hayaller, aşk ve devrim nardır
bu yüzden hep
dalgalar, deniz ve çingeneler üzerine konuşuyoruz. (29 Mart 2012)

Günlük/Anılar/29 Mart 2015-2014-2012 yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Meğerse bataklıktaymışım serin otları olan kırlara gelince anladım. pic.twitter.com/mznFvYrhRq

— Uluer Aydoğdu/Yeryüzü Yeniği (@ulueraydogdu) November 2, 2023

Meğerse bataklıktaymışım serin otları olan kırlara gelince anladım yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

13 Mayıs 2012

Ağzı hafifçe aralık uyuyor, bir ayağını yorganın dışına atmış. Mırıldanıyor yine. Fotoğraflarda su gülü olarak çıkıyor. Masumiyetin bahçesi. Ay’a onun gibi itinayla bakan başka birisi yoktur sanırım. Ay’ın kucağına doğdum ben de. “Bir tek seni seveyim diye nice kadın sevdim”. Ildır’da, Cennet Tepesi. Gün arası sevişmeler. Reisdere’ye çıkan patikadaki papatya tarlası. Papatyanın sarısı iyi gelir acılara. Edif Piaf’ın refakatinde ve ay’ın gözleri önünde çırılçıplak yüzüşümüz. Şiirlemesine. Başka? Çocuklamasına. Daha? Kuşlamasına.

(…)

Balkona çıktı, çiçeklerle konuşuyor. Çiçekleri bebeklerine anlatıyor. Hayal etmek yaşamaktan daha güzel. İçimden bir sürü tren geçiyor.

(…)

Meğerse bataklıktaymışım, serin otları olan kırlara gelince anladım.

(…)

Benim ona ettiklerim, onun bana ettikleri, gelincik savruluşlu, kendi dibimizde birikmeler uyarınca. Onu oluşuyorum. Beni oluşuyor. Kaçağız. Pek akışkan, pek. Tatlı yiyor bebekleriyle tatlı tatlı konuşarak. Bir kaşık daha. Bu varoluşsal dürtü… Bütünüyle ve parça parça örgütleniş. Her şeyin birbiriyle uygunluğu, alacalı bir alışveriş. Aldım verdim. Kuşların varoluş bilgisi. Çiçeklerin çiçek açış bilgisi. Dünya yeni dünyalara çözülsün, “şenbilgi”li günlerin olsun.

https://m.facebook.com/photo.php?fbid=227956530647794&id=100003003474930&set=p.227956530647794&sfnsn=scwspmo&mibextid=WCevfL

Meğerse bataklıktaymışım, serin otları olan kırlara gelince anladım yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.