YOLCU

Geldin
senle birlikte dağlar geldi Neruda geldi Dante
her şeyin tanrısı
şeytan az ötede
Wagner
bir alçalıp
bir yükselip fısıldadı sular
varıp anneni emzirdin
Erciyes'i, Tekir Yaylası'nı
ah o baygın bakışların
muamma dedi içini çekerek Borges
bir sırrı var her şeyin
usulca bir yarıktan taşa girdin tuz olarak
uğultu olarak, kan
kaplana döndü suretin
kaplan çölde yürüyen Mecnun'a
Leyla çok uzak bir yıldızdı
gerindi
sırtını kaşıdı
teninde şeytan
bir mit
sürekli.

Sular seni işaret etti
yaprakların nemli
saçların dökülmekte yeryüzüne
gridir Klee gridir
bir bir geçtin köyleri kasabaları cinnetleri hüzünleri
çocukları akşam üzerlerini suları efsaneleri
vardın
vardın mı ey?

Seni gidi şüpheci
şüpheci
şüpheci!

Kanma sakın
vardığını söyleyenlere
hep yolcusun.

Yol boyunca kazandığın şeyleri hatırla
suları
atmacaları
soğukları
mola yerlerinde göz göze geldiğin insanları
gözünü ayıramadığın
ayrılırken içinin burkulduğu sevgilileri.

Ayaklarını sokup
şarkılar söylediğin umudu.
Shakespear'i
içinde enva-i çeşit balığın dolaştığı
yüreğin gıcır bir misket
yuvarlanırken Şeyh Galip'te
yol işte
oluşur
bir tek yol kalır geriye
birkaç kez koklanmış sevgilinin gerdanı
hiç giyilmemiş ipek gömlek tazeliğinde
Slyvia Plath kalır
bulutlar kalır çardak altları
bağbozumlarının o meşhur akşamları.

Bak çekmecelerine eskinin
hepsi gerekli
Yağmurlar yalnızca yağmurdu
gökyüzü bildik bir yüz
anlıyorsun ki şimdi
başka bir şey oldu dünya.

Aanladın mı?

Merhaba,

Alakarga 3143. sayı aşağıdaki içerikle ekte yer alıyor:

Alper Akçam: HERKES HASTANEDE!

Mehmet Cengiz Tümer’den bir fotoğrafla SOKAK SATICILARI ve ESNAFLAR…
BENİM KENTLERİM, BENİM MÜZELERİM: “AGİSTRİ…”

Uluer Aydoğdu’dan Bir şiir: Yolcu

Karga Kafası’ndan taşlar…

YALANA, TALANA, KANALA, MAFYAYA, SAVAŞA, SÖMÜRÜYE, SUSAN ÜNİVERSİTEYE HAYIR!

ve GAGA

İyi Günler,
DEÜ Sağlık Çalışanları Meclisi

ÖZGÜR ÜNİVERSİTE
ÖZGÜR BİREY
ÖZGÜR TOPLUM

ALAKARGA-2143

https://www.facebook.com/share/p/HAmwUsctHHJXPxgD/?mibextid=oFDknk

Yolcu yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

II. Richard, Shakespeare.

Hayat oyundur, gelişigüzel ve
öylesine, başka nedir ki ağzın
gelir ağzımdan öper
acayip güzel olur dünya
rastlaşmalar güzeldir
yosun güzeldir, aşk güzel
dinamitlemeli bekleme salonlarını
zarların havada yuvarlanışı güzeldir
gelecek güzel günleri beklersiniz siz
başıboş ve hülyalı yaşarım ben rastgele
tekerleği patlamış araba gibidir gelecek
gelir ellerin ya da kış
alnıma yanaşan gemiler de güzeldir ayrılanlar da
göynüm ortada, birkaç damla yağmur eder mi bilmem
kırdığım kalplerden özür dilerim.

rastgele gak der martının biri
tarifesiz seferler güzeldir

24 Nisan 2014

Efes Gemi Restaurant

Başka nedir ki ağzın / gelir ağzımdan öper / acayip güzel olur dünya yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Mahler, Max Marschalk‘a Mektup’unda “Hiç durmayan hareket ve yaşamın akıl sır ermez koşuşturması” diyordu. Buradayım.

Vay anasına be seyirciler, kendini kündeye getirip getirip kendini yenerek kendine yeniliyor parçacığıyım ben.

Kainatı devasa bir deney tüpü ya da çarpıştırma düzeneği olarak düşünürsek belki de deneysel hata payı içinde görmezden gelinen bir şeydir insan. Hı?

Colorado, Woody Creek’ta, Woody Creek Barı‘nın duvarındaki bir levhada, “1897’de bu mekânda, hiçbir şey olmadı” yazdığını hatırlıyorsun.

Dahi fizikçi Richard Feynman’ın insanlara “Bugün başıma ne geldi, anlatsam inanmazsın, inanamazsın” demeye bayıldığını, ne olduğunu soranlara da “Kesinlikle hiçbir şey” cevabını verdiğini hatırlıyorsun.

Ve “Gitgide nazik insan sayısı azalmaktadır, halbuki en az iki nazik insan lazımdır ki bir ilişki kurulabilsin”diyor Felix Guattari. Sen çok yaşa emi!

Düşünsenize, başka başka uzay-zaman düzenlemelerinin hammaddesi olacağız!

Mümkün olmayan şeyler de mümkün olmayarak mümkün oluyor.

Çözümsüzlük belki de çözümün ta kendisidir.

Rusca “maşino-stroniye“, İngilizce “machine-building“, yani makine yapan makinelerden hareketle universe-building, kainat yapan kainatlar vardır belki de.

Geçip gitmeye (yatay örgütlenme), bir başka söyleyişle dönüşüme karşı dikey hareket, kök salma arzusudur. Oluşmak yerine olmak. Nesnel gerçeklik yerine hayali ve kurgusal, yani zihinsel gerçeklik… Oysa from being to becoming, ya da bütün mesele olmak ya da olmamak değil, oluşmak ya da oluşamamaktır.

Ha, “İyi ya da kötü olan bir şey yoktur, öyle düşünmek onları öyle yapar” demişti Shakespeare. Öldür ama hakkını da ver.

Olumlama ya da değilleme yapmadan konuş, konuş, konuş.

Doğuşup doğuşup ölüşür, ölüşüp ölüşüp doğuşuruz ve bu, varoluşsal bir derstir.

Varamamak -zarların yuvarlanıyor oluşu-, bundan daha varoluşsal bir eylem olamaz.

Samanyolu Gökadası’nın dış sarmalında, anbean güneşe doğru serbest düşüş yapan küçük bir gezegende tuhaf işler. Tuhaf şeyler, bilirsiniz, tuhafiye dükkanlarında olur.

Tabii, “Bu dünyanın kötü olduğunu düşünüyorsanız bir de diğerlerine bakın” diyordu P. K. Dick. Bir selam çakalım!

Sonra kolektif zihinsel bir düzenleme ve kallavi bir coğrafya, kallavi bir tarih baskısıyla bir ben’e itildim. Üstalt olarak.

“Antilopun değere gereksinimi yoktur.” Çünkü bedeni değerin ta kendisidir. Bu yüzden altına, üstüne, içine, ötesine bir şey yerleştirmez.

Atom altı tayfası kararsız, zibidi elektronların gözü aşna fişnede, bir halk daha sessizleşti!

Ben bu gökyüzünde birkaç tur attım. Ben bu gökyüzünde birkaç çığlık… Bütün Oscarlar hayata!

Bu iyidir bu kötüdür dediğimizde, yani zarları durdurduğumuzda akışın doğasını değiştirip buradan gerçeğe dair mantıksız iddialara girişiriz.

Samanyolu Gökadası’nın dış sarmalında, anbean güneşe doğru serbest düşüş yapan küçük bir gezegende tuhaf işler… yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Merleau-Ponty, “aydınlık sandığımız bilincimizin aslında bulanıklık olabileceğini” söylüyordu. İnsanı, insan yapan şey de aslında, yukarıda vurguladığımız üzere, bu bulanıklıktan/ yamuk bakıştan başka bir şey değil. Slavoj Žižek, Yamuk Bakmak/ Popüler Kültürden Jacques Lacan’a Giriş, adlı harika kitabında “Bir resmin, dosdoğru bakıldığında bulanık gibi görünen bir ayrıntısı, ona “yamuk”, yani belli bir açıdan baktığımızda açık seçik bir anlam kazanır” diye işte bu bulanıklığı, yani yamuk bakmayı tarif eder. Bu doğrultuda Shakespeare’in “en ilginç oyunlarından biri olan II. Richard’daki” bir sahneyi alıntılar:

“O yüzden Haşmetmeap/ Lordunuzun kaybına yamuk bakmak/ Ağlanacak öyle elem şekilleri bulur ki kendisinden fazladır/ Ama olduğu gibi bakarsanız, olmayan bir şeyin/ Gölgelerinden ibarettir.” Ah, evet yamuk bakarak hiç yoktan bir dünya yarattık, ancak bu ‘bedava’ yemeği tatsız tuzsuz bir hale dönüştürdüğümüz de ortada. Dalgalanmaların, kararsızlıkların, savrulup sürüklenmelerin, sürtünmenin, iç içe oluşların, yalnızca şu ya da bu olamayacak kadar şartsız, biçimsiz ve zamansız oluşun görmezden gelindiği dünyamız giderek içinde debelendiğimiz zihinsel bir hapishaneye dönüştü.

Yamuk Bakmak yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.