Jülide

Uluer Aydoğdu

Kökten şiirleştin sonra
dalından kopup savruldu kalbim
aldı bu nehri doğumuna sevdi.

Henüz açmamış bir çiçeğin devinimleri midir yoksa hayat
koklayıp dururuz birbirimizi
Godot gelsin artık
Jülide’nin gözleri
yeşillik, şiirlik.

Hesap kitap işi değil bu
yoksa sevmek ne?

Bazen şiirlenir insan
işaret parmağı olur kendine
aşk, insan bilmektir
alevi savunmalıyız Jülide
beni öp.

Kayalar dans edebilir mi
güzel istikametler oluyor bazen böyle
dışlarımız kayboluyor
Godot gel artık.

Biz diye bir ateş var Jülide
sen uzaktayken
kalbim devasa bir kıpırtı
aynı sahanlıkta değilsek bu ne?

Hava giderek kararıyor
alevi koruyalım Jülide
ateş bizim dinimiz.

(Yeryüzü Yeniği, Zımba Kitap, Bursa, 2013.)