Zaten ölü, ters dönmüş diridir
diri, ters dönmüş ölü
zaten ölü de diri de birer sözcük
zaten dört boyutlu uzay-zaman kafesine gömülüyüz ölü ya da diri
zaten ölüm, dirimin
dirim, ölümün güzel annesidir. pic.twitter.com/oQtV4oc6Mj

— Uluer Aydoğdu/Yeryüzü Yeniği (@ulueraydogdu) December 13, 2023

Zaten ölü, ters dönmüş diridir yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Dünyadan dünyayadır tüm yolculuklar yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Başlamak, bitmek demek, sonlanmak. Sonsuzluk, ancak başsızlıkla mümkün.

Bir de şu var: Herkes “ölümlüyüz”, “ölümlü dünya” demeye bayılıyor. Peki ve güzel, ama dirimliyiz de.

Ah, evet “yalnızca mevcut anın bütünsel (total) olabileceğini evcilleşmemiş olanlar bilir.” Başka bir söyleyişle evcilleşmiş, esir düşürülmüş insan bütünsel (total) andan kopup uzaklaşarak düz, doğrusal, çizgisel (linear) [1, 2, 3… 2018, 2019, 2020] bir yola girmiştir. İlkellikten modernliğe… Oysa 2020, 2020 tane 1’dir. İlkel dediğimiz ise adı üstünde ilk el.

Dolaylanmamış olandan söz ediyorum. Sayılamaz, ölçülemez, yani tek, biricik ve eşsiz mevcut an’dan ne kadar uzaklaştığımızdan, saymayı öğrendiğimizde sayılmaya başlandığımızdan… Düşünsenize başı ve sonu olmayan çocukluk günlerinizi. Fiziksel gerçekliğe uymayan zihinsel, yani kurgusal ve hayali bir düzenlemedir çizgisel yol. Bütünsel (total) Şimdi’nin, yani anın elden çıkarılmasından, evcil/esir düşürülmekten başka nedir ki yola girmek! Bu durumda var olduğumuzu kim söyleyebilir? Çünkü var olandan, mevcut olandan uzaklaştık, uzaklaştırıştırıldık. Böylece esir/evcil düşürüldük. Diyeceğim epeydir “mevcudiyetten sürgünüz”. Yani yok.

İki bin yirmi (2020), iki bin yirmi (2020) tane bir (1)’dir yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

–Kedi diye yazılır dünya hakkında bir dünya diye okunur, Ozi’ye

Baharın suyu nerden gelecek

kıştan gelir 

senalar olsun gelene

ve gidene

ve bu işte bir şairanelik yok mu

var diyene

ki ölü dirilir gözünün önünde 

mucize midir bu

hayır

küçük bir büyük patlama, hobaaa 

üzerindeki rengârenk hırkadır bahar 

kışın ördüğün

vuslat hicrandan 

hicran vuslattan gelir.

Var olamayacağı vakte varınca Ozi

bir kuşu gidip tohum oldu geçenlerde

dirim ölümün 

ölüm dirimin güzel annesidir

aynı şiirin iki kıtası diye 

hüznün ortasında

hasretin ortasında

bir dala tüneyip 

ötüşüp durdun orada

yağmurun yukarıdan değil 

aşağıdan yağdığını farkettin birdenbire

yaylanıp yaylanıp oklanan 

oklanıp oklanıp yaylanan bir tırtılı gördün

hem yay

hem ok

hem de ölümcül sıçramalar erbabı

tırtılın tekidir belki de kâinat.

Şimdi sana bir keşkül*

şimdi sana bir asa yeter

dolu dizgin akan nehirdir külahın.

Dünyadan gelen dünyaya gider yavrucum

gitmek, ters dönmüş gelmektir.

* Dilenci kabı.

Üvercinka, Temmuz 2020, Sayı 69.

Güvercinnâme -Rindin belirişi yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.

Ozi’nin huzurunda 21 Şubat 2021, Cuma,08:15 Villakent/Seyrekköy

Baharı karşı konulmaz kılan bir enerji biriktirir doğa, kışın. Birleşik ve iç içelerdir ölüm ile dirim. Sıkı fıkı iki arkadaştan, dosttan söz ediyorum. İçtenlik, aha işte iç içelikten gelir. Aynı olanın uçlarından tutmuş taşıyorlar.

Ölüm ile Dirim yazısı ilk önce Uluer Aydoğdu üzerinde ortaya çıktı.