Tek sorun şimdi, burada var olan gerçekliğin, dünyanın, sistemin, kurgunun, rüyanın, simülasyonun, rejimin, düzenin, ne diyorsan ona, bileşeni, parçası değilmiş, sanki dışarlıklı bir varlık, bir efendi, bir otorite gibi kibirli olduğu kadar buyurgan ve giderek zorba bir şekilde imleme ve yorum yapman. Ne diyordu Deleuze: İmleme ve yorumlama iki hastalıktır, despot ve papaz çiftidir. Sen çok yaşa babacığım.
İmleme ve yorumlama neyin gerçek, doğru olduğuyla değil gerçeğin, doğrunun ne olduğuyla ilgilidir ki kibir, buyurganlık ve zorbalıktır bu. Bileşenler şimdi, burada öbekleşen bütünün, tümlüğün, mahsulün tezahürüdür (yansıması) ve bütün neyse onun özellikleriyle hareket ederler. Böylece içeriden ve dışarıdan enerji akışlarının olmadığı, tarihsel sonuçların hep aynı olduğu kapalı bir kap oluşur. Kapalı kaplar var olan durumu sürdürme eğilimindedir. Ancak hayal edilemeyecek bir şekilde ve ansızın yok olurlar. Çünkü adı üstünde açık sistem değillerdir. Yani evrilebilme olasılıkları yoktur.
Ah, evet, Osman Çutsay hocamın dediği gibi “balık baştan değil bütün olarak kokar.”
#jemesouviens #deleuze #kapalıkap #imleme #imgeveleme #öbekleşme
Hımış hımış