Tüm ikiliklerde birbirini dışarılayan uçlar aslında birbirini buyur edip içeriler. Yok dediğinde çoktan varı, var dediğinde çoktan yoku var etmişsindir, misal. Varın ve yokun ötesinde kulpları, yani sınırları olmayan bir açıklık var, bunu söylüyorum. Ölümü doğurmamak için doğumu öldürmek gerektiğini.
Unutmuş şair masaya yumruğunu koyan kunt kadınlar, kunt adamlar var.
Göynüm ortada birkaç damla yağmur eder mi, bilmem kapılmış gidiyorum varoluşumun bahtına.
Yanakları al al ondan söz eden sözcüklerinin.