Aldı varoluş cini olduğundan hiç kuşku duymadığın Mephisto, Goethe eliyle:
“Hep yadsıyan o ruhum ben
çünkü oluşan her şey
yok olmayı hak eder” diye
uçsuz bucaksız bir ovayı
pattadan önüne bırakıvermişti bir sabah
bunu hatırlıyorsun
o ovada gezinirken
“doğum, dışa ölmekse
içe doğmaktır ölüm”, demiştin sen de.
Tüm ikiliklerde birbirini dışarılayan uçlar aslında birbirini buyur edip içeriler. Yok dediğinde çoktan varı, var…
Unutmuş şair masaya yumruğunu koyan kunt kadınlar, kunt adamlar var.
Göynüm ortada birkaç damla yağmur eder mi, bilmem kapılmış gidiyorum varoluşumun bahtına.
Yorumları gör
Öldürp öldürüp, yeniden doğuruyoruz kendimizi. Kendi kucağımızda ben'li/biz'li ninniler söyliyoruz...Sevgiler
Ah evet, yaşayın: "Doğuşup doğuşup ölüşüyor, ölüşüp ölüşüp doğuşuyoruz". Usüldendir bu. Asla gelirsek durmayarak duruyor, burada kalmayarak burada kalıyoruz. Saygımla.
Sığamıyoruz ne kendimize, ne bu cihana...
Belki de "sığamamaktır" asıl olan. Taşmak, akış. Saygımla.
Taşınca da kendimizde boğuluyoruz, akışta kalsak savruluyoruz... :)
???? Saygımla.
Ölüm kurtuluş. Budanma her gün ölüm.
Düşünülesi:) Aldım göz hizama iliştirdim. Çok teşekkür. Saygımla.