Ah, her şey ne kadar kırılgan ve bozulgan, diyor varoluşun saati
Sen gidince öyle bir ağırlaştım ki Ozi çöktüm kendi dibime şiirler yazdım sıracalı kalbim tutuştu etim tutuştu koyuldum yanmaya ormandım sanki sürüyle irice duygu hatıra deniziydim, hasret bahçesi.