Öylesine, başıboş ve hülyalı...
Ankara’danım, limon ağacının altındaki serinlikten
Erciyes’e kadar gidebiliriz, oradaki çakıl taşlarından
aşkın kanunundan, ağacın ahlakından…
ben balığım
hemen şuramda
denizde yaşarım
kaburgalarımın altında
hoplayınca bir kadın
türkü söylerim ben
akşam olup çıkınca ay/
rakı içerim
Öylesine, başıboş ve Hülya’lı…
Hımış hımış