Aynı dünyanın mahsulleriyiz, aynı dünyanın tohumları
Tüm ikiliklerde birbirini dışarılayan uçlar aslında birbirini buyur edip içeriler. Yok dediğinde çoktan varı, var…
Unutmuş şair masaya yumruğunu koyan kunt kadınlar, kunt adamlar var.
Göynüm ortada birkaç damla yağmur eder mi, bilmem kapılmış gidiyorum varoluşumun bahtına.