Hayatın topuzunu yiyince insan dünyaya gelmemiş olmayı nasıl da istiyor

Ortalığa dökülüyor sonra kaybolup gidiyoruz. Hepsi hepsi “Tabutta Röveşata!”. Derviş Zaim, ışık göndermiş. Aldım şiir ucuma, kalp ucuma koydum.