Yoldan çık
güzergâha yayıl neysen yoldaşlık var sonra
yoldaşlık sana yayılsın
ne kadarsan.
Yoldan çıkmak yeni bir yol arayışı.
Toprağı avuçlayan avuçlarını avuçla
Hülya’lı Kız’a dokunuşuna dokun
nasıl narin kumaştır bu yahu
yüreğin kamaşsın
tazelensin kan
kokla dünyayı koklayışını
çağır gelsin kuşlar
yok mu
var
büklüm büklümlerine bükül ağaçların
yüreğinden geçenlere şiir kabart
çatallanma eşiklerinde neler oluyor öyle
budaklanmak gibisi yok
yeryüzüne yayıl
yayılışına otağ kur
varlığın yayılsın satıha.
Aha Hülya şiirin başında
neler var neler
sarın soluk alıp verişine hasretin
nağmelerini dinle derin mavinin
dinleyişini dinle.
Git bir kuşu hatır sor yarına
bak bakalım
orada mısın?
Aynı dünyanın mahsulleriyiz, aynı dünyanın tohumları
Tüm ikiliklerde birbirini dışarılayan uçlar aslında birbirini buyur edip içeriler. Yok dediğinde çoktan varı, var…
Unutmuş şair masaya yumruğunu koyan kunt kadınlar, kunt adamlar var.
Göynüm ortada birkaç damla yağmur eder mi, bilmem kapılmış gidiyorum varoluşumun bahtına.